Het veelvuldig maar niet exclusieve gebruik van het omgekeerd perspectief in de ikoonschilderkunst is verwarrend voor de mens van de moderne Europese cultuur, wiens oog gewend is aan het lineair perspectief, zoals dat in de 13e en 14e eeuw in de kunst werd geïntroduceerd. Het gewenste effect van het gebruik van verschillende vormen van perspectief binnen een enkele compositie dient om de toeschouwer een venster te bieden op het Koninkrijk van God, waarbinnen ieder "ding" zijn eigen perspectief heeft.
Dit is geen wereld van science fiction of fantasie, maar het symboliseert onze wereld hier op aarde die wordt gereconstrueerd en getransfigureerd door het ongeschapen Goddelijk licht. Door af te zien van de illusie van lineaire ruimte, evenals de projectie van schaduwen, en door het verdwijnpunt plaatsen bij de toeschouwer, klopt de ikoon aan de deur van het hart, en komt het Goddelijke de mens over de randen van de lijst tegemoet.
|
